Deze pagina is een onderdeel van de homepage van de Nationale Vlaamse Reuzen Club
©Copyright Nationale Vlaamse Reuzen Club
Niets van deze pagina's mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de webmaster of het bestuur van de N.V.R.C.








De vlaamse reus als huiskonijn….

Mijn naam is Hilde Seep.  Ik heb 12 konijnen
(allen gecastreerd op een na) waaronder 3 vlaamse reuzen.
Ik heb ondertussen meer dan 30 jaar ervaring met konijnen en
beheer om die ervaring te delen een aantal binnen en buitenlandse
konijnen groepen op het internet. Zelf verdiep ik me de laatste jaren
steeds meer in gezondheids- en gedragsproblemen van konijnen.
 
Al mijn konijnen zijn huiskonijnen, dat wil zeggen ze wonen in huis, en lopen daar ook regelmatig los.
Ze zijn allen zindelijk. En met een graafbak, knaagmateriaal en ander speelgoed laten ze ook de meubels  etc... met rust. Ik ben met konijnen opgegroeid, mijn opa fokte vlamen en lotharingers, en kreeg regelmatig goede tips van Klaas Steenhuis uit de Wildervankster dallen.
Ik kreeg op mijn 3e verjaardag een witte vlaamse reus van opa, en dat was liefde op het eerste gezicht. Ik ben daarna altijd helemaal gek met konijnen geweest, maar vooral de vlaamse reus was en is favoriet. Het zijn fantastische konijnen, ze hebben een gelijkmatig, vriendelijk karakter ( enkele uitzonderingen daar gelaten) zijn ontzettend mooi, en ook wat de verzorging betreft vind ik ze een stuk gemakkelijker en schoner dan de meeste kleinere rassen. Mijn Vlamen zullen er nooit een smeerboel van maken, daarin tegen zijn de voedsters van de kleinere rassen nog wel eens in staat om alles, dus ook de inhoudt van de mest hoek door de kooi te krabben zodat het een vieze smeerboel wordt. Met vlamen is me dat nog nooit overkomen. (maar misschien heb ik altijd geluk gehad).

Al mijn konijnen zijn huiskonijnen, dat wil zeggen ze wonen in huis, en lopen daar ook regelmatig los.
Ze zijn allen zindelijk. En met een graafbak, knaagmateriaal en ander speelgoed laten ze ook de meubels  etc... met rust. Ik ben met konijnen opgegroeid, mijn opa fokte vlamen en lotharingers, en kreeg regelmatig goede tips van Klaas Steenhuis uit de Wildervankster dallen.
Ik kreeg op mijn 3e verjaardag een witte vlaamse reus van opa, en dat was liefde op het eerste gezicht. Ik ben daarna altijd helemaal gek met konijnen geweest, maar vooral de vlaamse reus was en is favoriet. Het zijn fantastische konijnen, ze hebben een gelijkmatig, vriendelijk karakter ( enkele uitzonderingen daar gelaten) zijn ontzettend mooi, en ook wat de verzorging betreft vind ik ze een stuk gemakkelijker en schoner dan de meeste kleinere rassen. Mijn Vlamen zullen er nooit een smeerboel van maken, daarin tegen zijn de voedsters van de kleinere rassen nog wel eens in staat om alles, dus ook de inhoudt van de mest hoek door de kooi te krabben zodat het een vieze smeerboel wordt. Met vlamen is me dat nog nooit overkomen. (maar misschien heb ik altijd geluk gehad).

Veel mensen kijken raar op als ik zeg dat ik 12 konijnen heb,
en dat die in huis wonen. Maar als ik dan zeg dat drie ervan
vlaamse reuzen zijn, dan zie je de wenkbrauwen vaak nog
verder omhoog gaan. Dat zijn toch konijnen voor buiten?
Hoor ik dan, of gaat dat niet stinken?
Nee mensen, als je de dieren goed verzorgt en een goede
hygiëne in acht neemt dan stinkt het niet.
En vlaamse reuzen zijn wat mij betreft ideale huiskonijnen.
Natuurlijk gaat dat niet allemaal vanzelf, je moet wel een aantal
aanpassingen maken en het konijn heeft soms een beetje hulp
nodig. Maar als je de ruime waarin ze los lopen konijnveilig maakt,
dus alle elektriciteitsdraden, (giftige) planten etc... wegwerkt,
ze een aantal toiletbakken geeft en ze eventueel wat helpt met
toilet training (er is daarover tegenwoordig veel goede informatie
te vinden op het internet), hun kooi zo neer zet dat als je de deur
open doet ze zelf in en uit kunnen gaan en de dieren niet opjaagt etc...  dan zal het al gauw goed gaan. Konijnen houden van orde en regelmaat en zijn zeer sociaal. Natuurlijk hebben ze ook een graafbak en wat  knaagmateriaal nodig. Daarvoor gebruik ik  o.a wilgentakken en voorwerpen
van onbehandeld wilgenteen of zeegrasmatjes (waar geen ijzerdraad in mee is gevlochten).

Begin vorig jaar heb ik mijn Fawn kleurige(nog niet erkende kleur) vlaam opgehaald in den Helder, hij was toen net 7 weken oud. Rusty zo als hij inmiddels heet en ik gingen samen met de trein terug naar Utrecht. Rusty groeide als kool, en hij was behoorlijk nieuwsgierig.
Alles werd door hem nauwkeurig onderzocht. Een paar weken later,
heb ik een jonge gele vlaamse reuzen man opgehaald uit het Nijverdal.
Deze is iets kleiner dan Rusty en ook wel wat slapper van bouw.
Maar Sparky zoals deze vlaam genoemd wordt, heeft karakter voor tien. Hij is een vrolijk kereltje dat altijd heel vriendelijk is, maar ook vol met streken zit. Zo heeft hij een aantal weken terug tijdens een van zijn wilde spelletjes zijn staart gebroken. Maar het lijkt erop dat het gelukkig weer allemaal goed gekomen is, wel heeft hij een kuurtje antibiotica gehad en zijn er foto's gemaakt van de staart. Volgende maand worden er nog eens foto's gemaakt, van de staart, dat is ter controle.

Misschien is het een beetje een wonder, of misschien ook niet, maar mijn drie vlaamse reuzen mannen zijn de dikste vrienden. Ze lopen veel samen los en verzorgen ook elkaars vacht.
Deze vlamen zijn geen familie van elkaar, maar toch ging het koppelen heel gemakkelijk. Ik houdt mijn vlamen als huiskonijn, dat wil zeggen dat ze gewoon in huis wonen en veel vrijheid hebben. Konijnen zijn sociale dieren, en alleen in een hokje achter in de tuin is absoluut niet goed voor het dier. Het kwijnt vaak weg van pure eenzaamheid.
Ook is het konijn geen kinderknuffel.

Rusty en Sparky zijn allebei gecastreerd, en daarna waren het al gauw de dikste vrienden en liepen ze samen veel los. Ondertussen wonen ze ook samen. Daarvoor heb ik twee grote huiskamer kooien in een L vorm aan elkaar gekoppeld.

Op 8 december vorig jaar kwam Jamie erbij. Jamie is en zwarte vlaamse reus, hij is inmiddels 2 jaar oud. Jamie was op straat gevonden, met vier kapotte voeten, in een achtervoet zat zelfs een behoorlijk groot gat. Ook had hij mijt en was hij een beetje aan de magere kant.
Jamie werd opgenomen in het dierenasiel van Gorichem, daar werd hij verzorgd en kon hij weer wat op adem komen. Hij werd behandeld voor de mijt en ook zijn voeten werden goed verzorgd.

Een paar weken later werd Jamie gecastreerd en de week er na werd hij bij mij gebracht. Ik nam de behandeling van Jamies gewonde voeten over.
Na een aantal weken drie keer per dag wondgel en calendula-spray te gebruiken warenalle voeten genezen ook de voet met het gat zat dicht, er was alleen nog een kale plek te zien.
Al die tijd heb ik Jamie op een dikke laag bedding gehouden (Bedding is fijn gehakseld stro)en hem steeds korte periodes los laten lopen, zodat hij wel de nodige beweging kreeg. Verder had dit verwaarloosde konijn veel aandacht nodig.

Jamie had een knuffel konijn als maatje en dat hielp wel wat, maar ik kon zien dat deze lieve vlaamse reus naar een maatje hunkerde. Zo kwam ik op het idee om hem eens naar beneden te halen. Jamie woont boven bij de andere konijnen op de konijnen kamer. Dus eerst voor alle veiligheid de twee vlamen Rusty en Sparky in de kooi, en toen Jamie in de kamer los gelaten.
Hij ging al gauw richting de kooi van de twee vlamen, er werd druk over en weer gesnuffeld, maar daar bleef het bij. Ieder ging daarna weer zijn eigen gang, af en toe kwam Jamie even bij de andere vlamen kijken, alles verliep heel vriendelijk. Even later zaten Rusty en Jamie elkaar  door de spijlen van de kooi te likken. Ik besloot toen om een kans te wagen en heb alle drie de vlamen los gelaten in de kamer. Natuurlijk was het eerst even achter elkaar aan rennen en wat rijden op elkaar, maar dat is dus om de rangorde te bepalen. Al gauw was het hele stel naast elkaar gaan liggen en waren ze elkaars vacht aan het verzorgen. Jamie had zijn maatjes gevonden en je zag hem gewoon stralen, ook Rusty en Sparky zijn blij met hun nieuwe vriendje. Nu dus sparen voor een grotere ruimte zodat ze in de toekomst alle drie samen in de woonkamer kunnen zijn.
Tot die tijd til ik Jamie elke dag naar beneden.

Vlaamse reuzen zijn over het algemeen heel gemoedelijk.
Het zijn echt fantastische dieren. En in tegenstelling van wat
vaak wordt beweerd zijn het ook prima huiskonijnen. Ze zijn
zindelijk te maken, en ze zijn erg vriendelijk en gelijkmatig van karakter. Vooral de vlaamse reuzen rammen zijn erg geschikt als huiskonijn. Castratie is dan wel aan te bevelen, dit ook om eventueel sproeigedrag te voorkomen. De vlaamse voedsters willen soms wel eens bijten, dit heeft voornamelijk met de hormonen te maken. Ook hier is castratie  (het operatief weghalen van eierstokken en baarmoeder) aan te bevelen al was het om baarmoeder kanker en hormonale problemen te voorkomen. Als er namelijk niet met konijnen gefokt wordt is er een kans dat er na het tweede jaar baarmoeder tumoren (uterine adenocarsinoma) gaan ontstaan.
Helaas ben ik  in November 2002 mijn lieve vlaamse reus Nina daardoor kwijt geraakt.  Zo'n ingreep moet natuurlijk wel bij een konijnkundige dierenarts worden gedaan. Helaas is nog niet elke dierenarts konijnkundig te noemen, al wordt dit wel steeds beter. Een konijnkundige dierenarts is een dierenarts die op de hoogte is van de medicatie die voor konijnen veilig zijn, die op de hoogte zijn van de laatste technieken en geneeswijzen
voor konijnen, en voldoende ervaring hebben met de diverse ingrepen, zoals het castreren van konijnen. Mede daarom heb ik in de konijnen groepen die ik beheer een lijst gezet van konijnkundige dierenartsen, en die lijst wordt regelmatig aangevuld. Ook staat er een file in over EHBO voor konijnen.
Mijn vlaamse reuzen en de andere konijnen zijn te zien op mijn website en de foto albums op die site   http://members.lycos.nl/ladybunny
Ook kan ik mijn website http://www.konijnenwereld.nl aanraden voor informatie over konijnen.  Deze site is nog niet af, er moet nog veel aan worden gedaan, maar op het ogenblik ligt het werken daaraan even stil, i.v.m ziekenhuis opname van mij. De links van de sites die af zijn kun je vinden op de konijnenwereld newsletter, http://groups.yahoo.com/group/konijnenwereldnewsletter Ook bestaat er een vlaamse reuzen groep: de link daarvan is, http://groups.yahoo.com/group/Vlaamsereuzengroep

Vlaamse reuzen, ik zou niet meer zonder deze konijnen willen.
Het zijn geweldige dieren. En een konijn als huiskonijn, ik kan het iedereen aanraden. Maar denk er dan wel eerst goed over na en win zoveel mogelijk informatie in.

(Wij danken Hilde Seep voor het beschikbaar stellen van dit artikel. Dit artikel is overigens ook in Avicultura geplaatst)